At the outset.. বাট চ'ৰাতে

Welcome to my world..
I am not a writer nor a poet. Just trying to narrate some of my experiences .. I am usually comfortable in writing in Assamese, my mother tongue. Have written few blogs in English and have tried my hands in composing few poems in Hindi too.. My Hindi speaking friends may excuse me for my audacity to do so..

মোৰ জগতলৈ আদৰিছো...
কোনো কবি সাহিত্যিক মই নহয়, কিছুমান অভিজ্ঞতাৰ বৰ্ণনা মাথোন কৰিছো ইয়াত.. মাতৃভাষা অসমীয়াতে লিখি ভাল পাওঁ যদিও ইংৰাজীতো লিখিছো.. হিন্দী ভাষাতো দুটামান কবিতা লিখিবলৈ চেষ্টা কৰি চাইছো....

Translate

Monday, 10 November 2014

প্ৰতিকূলৰ পৰা অনুকূল পৰিস্থিতি

প্ৰতিকূলৰ পৰা অনুকূল পৰিস্থিতি
(সাধুকথাৰ চলেৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ শিক্ষা )

বহুবছৰ আগৰ কথা ৷ এখন গাৱঁৰ দুখীয়া খেতিয়ক এজনে এজন মহাজনৰ পৰা বুজন পৰিমাণৰ ধন ধাৰে লৈছিল কিন্তু সেই ধাৰ পৰিশোধ কৰিব পৰা নাছিল৷ মহাজনজনে বাৰে বাৰে তাগিদা দি দি বিফল হৈ অৱশেষত খেতিয়কজনৰ আগত এটা প্ৰস্তাৱ ৰাখিলে ৷ তেওঁ ক’লে, খেতিয়কজনে নিজৰ সুন্দৰী ছোৱালীজনীক যদি মহাজনলৈ বিয়া দিয়ে তেনেহলে খেতিয়কজনৰ সকলো ধাৰ ক্ষমা কৰি দিয়া হ’ব ৷

সেই প্ৰস্তাৱ শুনি খেতিয়কৰ লগতে ছোৱালীজনীও অবাক হ’ল, বিপাঙত পৰিল ৷ তেওঁলোক নিমাতে থাকিল ৷ তেতিয়া চতুৰ মহাজনে ক’লে যে ভাগ্যত যি আছে তাকেই হওঁক ৷ তেওঁ নিজে জোৰ নকৰে ৷ তেওঁ ক’লে যে এটা মোনাত তেওঁ দুটা শিল ৰাখিব ৷ এটা বগা আৰু আনটো ক’লা ৷ ছোৱালীজনীয়ে মোনাটোত হাত ভৰাই এটা শিল উলিয়াব লাগিব ৷ যদিহে তাইৰ হাতত ক’লা শিলটো আহে তেনেহলে তাই মহাজনক বিয়া কৰাব লাগিব আৰু তাইৰ দেউতাকৰ সকলো ধাৰ ক্ষমা কৰা হ’ব ৷ যদিহে তাইৰ হাতত বগা শিলটো আহে তেনেহলে তাই বিয়াত বহিব নালাগে কিন্তু তথাপি দেউতাকৰ সকলো ধাৰ ক্ষমা কৰা হ’ব৷ কিন্তু তাই শিল উলিয়াবলৈ অমান্তি হ’লে তাইৰ দেউতাকক কাৰাগাৰত থোৱা হ’ব৷
তেওঁলোক তিনিওজন খেতিয়কজনৰ পথাৰৰ কাষত শিলেৰে ভৰা বাট এটাত থিয় হৈ আছিল ৷ কথা কৈ থকাৰ মাজতে মহাজনজনে তললৈ মূৰ কৰি বাটৰ পৰা দুটা শিল বুটলিবলৈ ধৰিলে৷ তেওঁ শিল বুটলি থাকোঁতে চোকা দৃষ্টিৰ ছোৱালীজনীয়ে লক্ষ্য কৰিলে যে মহাজনে এটা বগা এটা ক’লা নহয়, দুটা ক’লা শিল বুটলি লৈ হাতৰ পাকতে মোনাটোত ভৰাই দিলে৷

মহাজনে ছোৱালীজনীলৈ চাই ক’লে,
“এটা শিল উলিয়াই আনা মোনাটোৰ পৰা ৷”

ছোৱালীজনীয়ে এতিয়া কৰে কি? তাই জানে মোনাৰ ভিতৰত থকা দুয়োটা শিলেই ক’লা বুলি ৷ শিল উলিয়াই আনিলেই তাই বুঢ়া মহাজনক বিয়া কৰিবলৈ বাধ্য হ’ব ৷ আনহাতে শিল উলিয়াবলৈ অমান্তি হ’লে দেউতাক যাব লাগিব কাৰাগাৰলৈ ৷

কিছুসময় মনে মনে থাকি , চিন্তা কৰি ছোৱালীজনীয়ে লাহেকৈ সোঁহাতখন মোনাৰ ভিতৰত ভৰাই দিলে ৷ ভিতৰত থকা শিলদুটাৰ এটা হাতেৰে মুঠি মাৰি ধৰিলে ৷ তাই জানে সেইটো ক’লা শিল বুলি ৷ তাৰপাছত মুঠিমৰা হাতখন লাহেকৈ মোনাৰ পৰা উলিয়াই আনিলে৷ কিন্তু হাতৰ মুঠিটো খোলাৰ আগতেই তাই জানি-বুজি উজুটি খাই বাটত কৰ্ফাল খাই পৰিল ৷ হাতত লোৱা শিলটো বাটত থকা শিলবোৰৰ মাজত মিলি হেৰাই গ’ল ৷ শিলটো বিচাৰি পোৱা অসম্ভৱ হৈ পৰিল ৷

গাৰ কাপোৰ জোকাৰি তাই থিয় দি মহাজনলৈ চালে ৷ মহাজনে কিবা কোৱাৰ আগতেই তাই মাত লগালে,
“ অহ্.. মইযে কি এলাইবাদু ৷ শিলটো বাটত পৰি গ’ল ৷ বিচাৰি পোৱা অসম্ভৱ ৷ কিন্তু কোনো কথা নাই ৷ মোনাত বাকী থকা শিলটো চালেই হ’ল ৷ যদি মোনাত থকা শিলটো ক’লা তেনেহলে মই হাতেৰে উলিয়াই অনা শিলটো বগা আছিল … “

মহাজনে উত্তৰ দিয়াৰ আগতেই তাই হাতখন আকৌ মোনাত ভৰাই দি আনটো শিল উলিয়াই আনিলে৷
“ এয়া চাওক, এইটো ক’লা ৷ তেনেহলে মই বগা শিলটো আনিছিলো৷ গতিকে মই বিয়াৰ পৰা বাচিলো, দেউতাৰ ধাৰো ক্ষমা হ’ল ৷..”

মহাজনো দোমোজাত পৰিল৷  নিজৰ অসততাৰ কথানো তেওঁ স্বীকাৰ কৰে কেনেকৈ ?

এনেদৰেই অতি প্ৰতিকূল পৰিস্থিতিটোও অনুকূল হৈ পৰিল খেতিয়কৰ পৰিয়ালৰ বাবে ৷
(ইন্টাৰনেটৰ পৰা সংগ্ৰহ)


.


No comments:

Post a Comment