At the outset.. বাট চ'ৰাতে

Welcome to my world..
I am not a writer nor a poet. Just trying to narrate some of my experiences .. I am usually comfortable in writing in Assamese, my mother tongue. Have written few blogs in English and have tried my hands in composing few poems in Hindi too.. My Hindi speaking friends may excuse me for my audacity to do so..

মোৰ জগতলৈ আদৰিছো...
কোনো কবি সাহিত্যিক মই নহয়, কিছুমান অভিজ্ঞতাৰ বৰ্ণনা মাথোন কৰিছো ইয়াত.. মাতৃভাষা অসমীয়াতে লিখি ভাল পাওঁ যদিও ইংৰাজীতো লিখিছো.. হিন্দী ভাষাতো দুটামান কবিতা লিখিবলৈ চেষ্টা কৰি চাইছো....

Translate

Monday, 24 August 2015

কিমান খাবা খোৱা…

কিমান খাবা খোৱা…

এজন খুব ধনী মানুহে তেওঁৰ প্ৰকাণ্ড গাড়ীখনেৰে গৈ থাকোঁতে ৰাস্তাৰ কাষত দুজন মানুহে ঘাঁহ খাই থকা দেখি গাড়ী ৰখাই মানুহদুজনক সুধিলে,
“তোমালোকে ঘাঁহ কিয় খাইছা?”
“ছাৰ আমি অতি দুখীয়া, খাবলৈ একো নাই৷ সেইকাৰণে ঘাঁহ খাইছো৷আমি ঘাঁহ খাই কোনোমতে জীয়াই আছো৷” এজনে উত্তৰ দিলে৷
“হয় নেকি? কিমান দিনৰ পৰা এনেদৰে ঘাঁহ খাইছা?"
"ছাৰ, প্ৰায় এমাহমান আমি ঘাঁহেই খাই আছো৷ এতিয়া অভ্যাস হৈ গৈছে৷"
"হয় নেকি? চিন্তা কৰিব নালাগে মোৰ ঘৰলৈ আহা৷ মই খাবলৈ দিম,” ধনী মানুহজনে ক’লে৷
“ ছাৰ, মোৰ ঘৈণী আৰু ল’ৰা-ছোৱালী দুটাও আছে সৌ গছৰ তলত,” মানুহজনে ক’লে৷
“ভালেই, সিহঁতকো মাতি আনা,” ধনী মানুহজনে ক’লে৷
অতি উৎসাহ পাই দুখীয়া মানুহজনে ক’লে,
“ছাৰ মোৰ এই লগৰীয়াজনক কেনেকৈ এৰি যাওঁ?”
“তেওঁকো লগত লোৱা৷ মোৰ ঘৰলৈ ব’লা,” ধনী মানুহজনে ক’লে৷
তেতিয়া আনজন মানুহে ক’লে,
“ছাৰ মোৰ পৰিয়ালটো কেনেকৈ এৰি যাম?”
“তেওঁলোককো মাতি আনা আৰু গেটেই কেইজন মোৰ গাড়ীত উঠা৷ ডাঙৰ গাড়ী৷ আঠজন মানুহ সহজে বহি যাব পাৰি৷”
দুখীয়া মানুহদুজনে পৰিয়ালৰ সৈতে অতি উৎসাহেৰে গাড়ীত উঠিল৷ আজিৰ দিনতো ইমান ভাল মানুহ থাকিব পাৰে বুলি তেওঁলোকৰ বিশ্বাসেই নহ’ল৷
এজন দুখীয়া মানুহে মাত লগালে,
“ছাৰ আপুনি বৰ দয়ালু মানুহ৷ ইমানবোৰ মানুহক বিনামূল্যে খুৱাবলৈ ঘৰলৈ লৈ গৈছে৷”
ধনী মানুহজনে উত্তৰ দিলে,
“মোৰ বৰ ডাঙৰ ঘৰ৷ চৌহদটো প্ৰকাণ্ড৷ চাৰিওফালে এফুট এফুট লহপহীয়া ঘাঁহ৷ তোমালোক গোটেই কেইজনে এমাহতো শেষ কৰিব নোৱাৰিবা খাই খাই৷”

(শুনা কথাহে)

No comments:

Post a Comment