At the outset.. বাট চ'ৰাতে

Welcome to my world..
I am not a writer nor a poet. Just trying to narrate some of my experiences .. I am usually comfortable in writing in Assamese, my mother tongue. Have written few blogs in English and have tried my hands in composing few poems in Hindi too.. My Hindi speaking friends may excuse me for my audacity to do so..

মোৰ জগতলৈ আদৰিছো...
কোনো কবি সাহিত্যিক মই নহয়, কিছুমান অভিজ্ঞতাৰ বৰ্ণনা মাথোন কৰিছো ইয়াত.. মাতৃভাষা অসমীয়াতে লিখি ভাল পাওঁ যদিও ইংৰাজীতো লিখিছো.. হিন্দী ভাষাতো দুটামান কবিতা লিখিবলৈ চেষ্টা কৰি চাইছো....

Translate

Saturday, 22 October 2016

চোৰক মোৰে পালে...

চোৰক মোৰে পালে...

এদিন দুপৰীয়া ঘৰত অকলে আছিল বৰুৱানী৷
তেনেতে কলিংবেল বাজিল৷ দুৱাৰ খুলি দিলে৷ দুৱাৰমুখত এজন আদহীয়া মানুহ৷ বৰুৱানীক দেখি মানুহজনে ক'লে,
"আপুনি দেখোন বেচ ধুনীয়া৷"
বৰুৱানী আচৰিত হ'ল৷ ভয় খাই দুৱাৰখন লগে লগে জপাই দিলে৷
পিছদিনা একেসময়তে মানুহজন আকৌ আহিল বৰুৱানী অকলে থকা সময়ত৷ আকৌ বৰুৱানীয়ে দুৱাৰ খুলিলে৷ মানুহজনে আকৌ ক'লে,
"আপুনি দেখোন সাংঘাটিক ধুনীয়া৷"
বৰুৱানীয়ে ভয় খাই দুৱাৰখন লগেলগে জপাই দিলে৷
পিছদিনা মানুহজন আকৌ আহিল৷ বৰুৱানী অকলে আছিল৷ মানুহজনে ক'লে,
"আপুনি কিন্তু বিৰাট ধুনীয়া আৰু আকৰ্ষণীয়৷"
বৰুৱানীয়ে দুৱাৰখন জপাই দিলে৷ ভাবিলে, কথাটো গিৰিয়েকক কোৱা ভাল হ'ব৷
বৰুৱাই কথাটো শুনি ক'লে,
"মানুহজন পাগলো হ'ব পাৰে৷ কাইলৈ নিশ্চয় একে সময়তে আকৌ আহিব৷ মই কাইলৈ অফিচলৈ নাযাওঁ৷ মানুহজন আহিলে তুমি দুৱাৰ খুলি দিবা৷ মই দুৱাৰৰ পিছপিনে লুকাই থাকিম৷ মানুহজনে তোমাক ধুনীয়া বুলি কোৱাৰ লগেলগে তুমি কিবা এটা উত্তৰ দিবা৷ লগেলগে মই ওলাই আহি তাক ধৰি ভালদৰে এসেকা দিম৷"
কথামতে কাম৷
পিছদিনা একেসময়তে মানুহজন আকৌ আহিল৷ কলিংবেল বাজিল৷ বৰুৱানী দুৱাৰ খুলিবলৈ গ'ল৷ পিছে পিছে বৰুৱা৷ বৰুৱানীয়ে দুৱাৰ খুলিলে৷ বৰুৱা দুৱাৰৰ পিছপিনে লুকাই থাকিল হাতত লাঠি এডাল লৈ৷ মানুহজনে বৰুৱানীৰ পিনে চাই ক'লে,
"আপুনি কিন্তু সঁচাই বৰ ধুনীয়া৷"
লগেলগে সাহস গোটাই বৰুৱানীয়ে উত্তৰ দিলে,
"অঁ, ধুনীয়া তাতে আপোনাৰ কি হ'ল?"
মানুহজনে অলপো ভয় নাখাই সমানে সমানে উত্তৰ দি ক'লে,
"কি হ'ল মানে? আপুনি ধুনীয়া বুলি , চকুতলগা বুলি আপুনি নিজৰ স্বামীক আগতে পতিয়ন নিয়াবলৈ চেষ্টা কৰক৷ আপোনাৰ স্বামীয়ে আপোনাক ধুনীয়া বুলি মানি ল'লে তেওঁ মোৰ মানুহগৰাকীৰ পিছে পিছে লাগিবলৈ এৰি দিব৷ অন্ততঃ আপুনি মোৰ পৰিয়ালৰ শান্তিৰ খাটিৰতে এই কামটো কৰক৷ নিজৰ স্বামীৰ মন মোহক৷"
মানুহজন গুচি গ'ল৷
বৰুৱানীয়ে উভতি দুৱাৰৰ পিছপিনে চাল৷
বৰুৱা দুৱাৰৰ পিছপিনে নাই
আছেগৈ বিচনাৰ তলত৷

(শুনা কথাহে দেই)

No comments:

Post a Comment